3 Aug 2007... วันเกิดพ่อจ้า เลยกลับบ้านเร็วหน่อย ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ตามประสาครอบครัวเล็กๆ แต่ก็มีความสุขไปอีกแบบ แถมเดี๋ยวนี้มีเจ้าตัวเล็ก+ตัวยุ่งทั้งสอง ผลัดเปลี่ยนกันร้อง สร้างสีสันให้เยอะเลย ถ้าไม่มีนะคงเหงากันแย่เลยแหละ เคยถามหมีพรูบ่อยๆ ว่า "น้องพรูครับ..น้องพรูไปอยู่ไหนมา ทำไมตอนน้าออมมี่เด็กๆ ไม่เห็นเจอหนูเลย หนูไปแอบอยู่ตรงไหนมาเนี้ย"คำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ เพราะมันเป็นแค่ปัญหาโลกแตกที่น้าออมมี่คิดขึ้นมาเองง่ะ...หุหุ...
Birthday Party..เริ่มแล้ว
แพนด้ายังไม่ง่วงนอนค่า...ขอแจมแจมด้วยคนนะค่ะ

เมนูโปรด+ร้านโปรดของครอบครัว Sea Food ร้านรสทิพย์


ฯลฯ..ไม่ถ่ายแล้วหิวมากเลยง่ะ
Cake..ที่หมีพรูรอคอยคร๊าบ

เจ้าของงาน...เจ้าภาพของวันนี้ และที่ยืนข้างๆ คือเพื่อนสนิทค่ะ

น้าออมมี่-น้าอ๋อย+หมีพรู

เป่าเค้ก...Happy Birthday to U
สังเกตุเด็กน้อยที่อยู่ข้างๆ

ขอให้พ่อมีความสุขมากมาย..สุขภาพแข็งแรง อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกๆ-หลานไปอีกนานแสนนานเลยนะจ๊ะ..จุ๊บ จุ๊บ
00000000000000000000000
0000000000000000000000000000000
9 Aug 2007 วันนี้ไม่มีอะไรพิเศษเท่าไร ก็แค่ช่วงเย็นขนคนงานไปทำความสะอาดที่ตึก (บ้านที่รัก) เพราะว่าไม่ค่อยได้อยู่ เพราะสาเหตุบางประการ แต่ตอนนี้อยากกลับมาอยู่ที่นี้บ้างแย้ว ฝุ่นเต็มเลย ทำคนเดียวไม่ไหว..ตายแหง่มๆ...เลยต้องขนสาวๆที่โรงงานมาทำความสะอาดกันยกใหญ่
แปลกนะ...ห้องนี้ใครๆที่เห็นก็ชมว่าสวยดี แต่ทำไม่เราไม่ค่อยรู้สึกว่าอยากมาอยู่ที่นี่ เพราะอะไร...ขออนุญาตเก็บความรู้สึกนี้ไว้คนเดียว เพราะแอบหวังไว้ในใจว่า สักวันความรู้สึกพวกนี้มันจะค่อยๆหายไป .. หายไป
นั่งคอยให้กำลังใจจ้า


สาวๆ..ทำความสะอาดกันใหญ่เยย
ห้องดูTV

ห้องสปา


กระทงทำจากเทียนใบนี้ซื้อมาเมื่อตอนวันลอยกระทง2ปีที่แล้ว
แต่ถึงวันจริงๆ...ลืมเอาไป..เลยต้องกลายมาเป็นของแต่งห้องสปาไปโดยปริยาย

ก็คงมีแต่โมบายดอกลีลาวดี...ที่เป็นของของเราจริงๆ

ห้องสะอาดแล้ว..สวยงามดังเดิมค่ะ..ก็คงเหลือใจเรานี้แหละที่ยังไม่สะอาด
สักวัน...เวลาเข้ามาในห้องนี้ เราต้องไม่รู้สึกแบบนี้อีก
ต้องรู้สึกเหมือนมันเป็นห้องของเราให้ได้
ถ้าคิดได้อย่างนี้...คนที่มีความสุขก็ไม่ใช่ใคร...คือตัวเราเองแหละ